Gözlerim gözlerini
arıyor
Ah bulamıyor,
nerdeler soruyor
İçtenliğim içime dar
geliyor
Fırlarken kalbim kanıyor
Gözlerim yaşlı yaşlı
ağlıyor
Bedenim ızdırapta
soluyor
Kaderim kederimden
geçilmiyor
Fırlarken kalbim
kanıyor
Fırlarken kalbim
kanıyor
Platoniklerde
savrulurken
Ruhum semaya
fırlıyor
Benden geçmişliğin
sıcakken
Acılarım benim
artıyor
Çarmıha gerilmişken
Tanrıda kabul
etmiyor
Nefretimle
boğulurken
Aşkından eriyorken
Zebaniler el
verirken
Karanlığa hapis
olmuşken
Fırlarken kalbim kanıyorŞiir: H. Kıvanç Hazinedar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder