Azrail'in Koyuluğu

Kefenimin beyazlığı siyaha çalmış
Dipsiz kuyuya doğru yuvarlanmış
Can çekişlerimde, girdap olmuş vicdanım
Sonunda, elimde tırpan kalmış


Kellden koparmış kanlar, volkancasına
Takılırsın sonsuzluğun kancasına
Bilsen de herşeyin sonu olduğunu
Bedelini ödersin tırpanına

Zaman tükettiğinde seni
Kapı açık, gir içeri
Ya da dur fani
Kanla öde bedelini

Acılar çekiyorum
Kan tükürüyorum
Gözlerimden akıtıyorum
Azrail'in koyuluğunu

Şiir:  H. Kıvanç Hazinedar