Belki Beni Anlarsın

Hasretin, yavaştan körüklediği gizli mabedinde
Umudun mum ışığında eridiğinde
Özlemin, beklentisinin şuursuz benliğinde
Belki beni anlarsın, son nefesinde

Nargilenin boğan dumanında
Gözlerinin derine dalışlarında
Kalbinin saplanış çıkmazlarında
Belki beni anlarsın, son seferinde

Senin, gözlerin mi düşmüş ?
Sen hançri kalbini sökmüş
Senin ona olan aşkın sönmüş
Belki beni anlarsın, son sevdiğinde

Uyku girmez gözlerine
Kazınmışsın sen benliğine
Hançer vurmuş kalbine
Belki beni anlarsın, son rüyanda

Şiir: H. Kıvanç Hazinedar