Yeşil Azrail'im

Ah o yeşil yeşil gözlerin
Aldı kalbimi derin derin
Aşk kokan nağmelerin
Sıcak kırmızı mağbedin

Volkan gibi şahlanır kalbim
Gözlerinden şimşeklenen bir yıldırım
Kaçarken ondan, dolusuna tutuldum
Yeşil yeşil Azaril'im

Uzanıpta yıldızları yatağına döktüğümde
Kızgın akan nehrin sonundaki şelale
Ebrulilerden rengarenk oluşan göle
Dönüştüğünde doğanın o saf yeşiline

Senden geçmeden kendimden geçtim
Aşkından zamanla yitip gittim
Senin yeşil gözlerin benden geçti
Ama ben onlardan vazgeçemedim

Gökyüzü bulutlanıp karardığında
Mahşerin atlılarının ortaya çıktığında
Göğün kahkaha çığlıklarında
Kalbimin ölüme uçuşlarında

O yeşil gözler, siyah kırmızı
Azrailden çalma orağı, tırpanı
Gözlerin sönüklüğünde vuruşları
Kalbimin atar damarı
Ölüme razı

Şiir: H. Kıvanç Hazinedar